Zingeving

Zingeving is een woord dat je op kunt splitsen in ‘zin’ en ‘geven’. Hierbij kan je je afvragen: welke zin geef jij jezelf? Of: welke zin geeft het leven jou? Word je blij van wat je doet of van wie je bent? Al jaren ervaren veel mensen een gevoel van zinloosheid, van nergens bij horen, kortom van onbeduidendheid. “Het maakt toch niet uit wat ik doe, ik hoor nergens bij...”

Dat is een rotgevoel en zo niet waar! Ieder mens is waardevol en een onmisbaar deel van onze maatschappij. Maar we hebben geleerd dat we afgerekend worden op ons: uiterlijk, veelbelovende baan, hoge cijfers of fascinerende hobby of sport. En dit zijn allemaal buitenkant dingen. Zelfs als we naar de dokter gaan worden we gereduceerd tot een orgaan, een hoge bloeddruk of een verstuikte voet. Het is een mechanische manier van kijken naar ons als mens. Maar dit verhaal is niet meer waar, we zijn een kloppend hart, een levend persoon met wensen en behoeften die graag verbonden is met z’n medemens. De mechanistische zienswijze is ouderwets en ook maar gedeeltelijk waar. We zijn zelfs meer dan dat: een lichaam, ziel en geest. Wanneer je dit kan ervaren en voelen dan geeft het zin aan je leven.

Het is niet voor niets dat veel mensen die nu in het ziekenhuis werken in deze tijd van crisis een diepe zin en doel ervaren bij wat ze doen en kunnen betekenen voor anderen. Dat is levens redden en mensen helpen genezen. Maar zo heftig hoeft het niet altijd te zijn. Je kan ook van waarde zijn op een kleine, onzichtbare manier.

Nu ik in Nepal opgesloten zit en niet precies weet wanneer ik naar huis kan, voel ik me af en toe onzeker en angstig: hoe lang duurt deze lockdown nog, vliegt er nog wel iets, blijf ik gezond of word ik hier ziek. Niet bepaald opwekkende gedachten. Na een paar ellendige en onzekere dagen heb ik mijzelf bij elkaar gepakt en besloten om elke dag te mediteren en mijn spirit hoog te houden. Niemand heeft er wat aan wanneer ik als een zielig hoopje zit te jammeren, en ik zelf nog minder. Op mijn manier probeer ik zoveel mogelijk licht de wereld in te sturen. Dit geeft mij een gevoel van waarde, van ertoe doen. Ik zet mijn lijf stil, maan mijn geest tot rust en richt me tot spirit , mijn ziel, om inzicht en licht. En het effect is dat ik me rustig voel en positief. De rest laat ik los, ik draag mijn steentje bij en verwacht dat ik een heeeeeel klein beetje het verschil maak.

Ik richt me dus op een hoger doel, met een groter perspectief. Een groter doel dan alleen ons kleine menselijke perspectief. Maar in onze westerse maatschappij zijn we gewend om gereduceerd te worden tot een eenzijdig mensbeeld; ons lichaam is een verzameling organen die vervangen kunnen worden, zoals je bij een fiets je lekke band vervangt. Op school zijn we de uitslag van de Cito-toets en op kantoor zijn we vervangbaar als we onze targets niet halen. De saamhorigheid, het samen delen, de samenhang van al onze afzonderlijke delen maakt ons echter tot mens.

De leegheid van het uiterlijke, van het naar buiten gericht zijn, geeft een leeg gevoel van binnen, van zinloosheid en uiteindelijk van een gevoel van “waardeloosheid”. Het feit dat de wereld nu even stilstaat is misschien wel een oproep om naar binnen te keren en de waarde te zoeken van je eigen leven. Een gedwongen retraite die misschien wel voor een mooie uitkomst gaat zorgen! Eentje die ons onze medemenselijkheid weer doet voelen en bloeien.

Het gevoel van waarde te zijn, begint al vroeg in ons leven. Wanneer je klein bent en bij je ouders/verzorgers hoort. Als het goed is zijn ze blij dat je er bent en ben jij blij dat zij er zijn. Het is een heen en weer gaande beweging. Ergens bij horen is de meest essentiële behoefte van de mens. Van waarde zijn voor de ander en Visé versa. Wanneer je totaal alleen in het leven moet staan is het gevoel van zinloosheid groot. Maar ook de verbinding met onze ziel en geest is een essentiële behoefte. Wij zijn niet alleen een lichaam met cellen, maar een levende eenheid met onze ziel en onze denkende geest. Deze verbinding kunnen we zelf leggen als je luistert naar de fluisteringen van je intuïtie, als je voelt dat je een ander mens wezenlijk hebt kunnen helpen op een manier waarbij je het gevoel kreeg boven jezelf uit te stijgen. Of wanneer je de dingen doet die rechtstreeks uit je hart komen. Deze hebben altijd een enorme impact. En je weet zelf ook wel dat wanneer je dingen moet doen waar je een hekel aan hebt, dan kost het veel meer energie.

 

Sarina Vogelesang

Praktische tips en links

Deze website is opgezet door medewerkers van opleiding Fasciatherapie F.I.T. en Paramedisch Therapeutisch Centrum TouchFit in Vlaardingen

© 2020 Team Veerkracht, Proudly created with Wix.com

  • Black Facebook Icon
  • Black LinkedIn Icon
  • Black Twitter Icon